Wielki norweski przegląd grzybów i grzybobrani
Grzybobranie to chyba jedna z tych rzeczy, które każdemu z nas kojarzą się z relaksem, świeżym powietrzem i tym jednym wujkiem, który jako jedyny potrafi odróżnić podgrzybek i goryczaka. A jeśli nie wiecie, jak po norwesku powiedzieć, że znaleźliście najlepszą kurkę w lesie, to w tym wpisie znajdziecie wszystkie niezbędne słówka! Zapraszam Was do wielkiego norweskiego przeglądu grzybów i grzybobrania, żebyście wiedzieli, co zbieracie, zanim zrobi to za was łosiowaty sąsiad. 🦌🍄
Jadalne – czyli co można spokojnie wrzucić na patelnię
- Kantarell – kurka
Ulubienica Norwegów! Intensywnie żółta, pachnąca lasem i masłem. - Steinsopp – borowik szlachetny
Znany i kochany również w Polsce – norweski klasyk grzybowy. - Piggsopp – kolczak
Trochę wygląda, jakby miał jeża pod kapeluszem. Jadalny i smaczny. - Matblekksopp – czernidlak kołpakowaty
Do zjedzenia tylko bardzo świeży. Potem zamienia się w kałużę atramentu. - Rødskrubb – koźlarz czerwony
Czerwony kapelusz, biała noga – grzyb jak z podręcznika. - Fåresopp – sarniak dachówkowaty
Wygląda jak baranek, ale smakuje naprawdę dobrze. - Traktkantarell – lejkowiec dęty
Mało efektowny z wyglądu, ale aromat? Mistrzostwo świata. - Granmatriske – rydz.
Tak, Norwegowie też mają rydze i smażą je na masełku. - Sandsopp – piaskowiec.
Częsty gość w norweskich lasach, łagodny w smaku. - Brunskrubb – koźlarz brązowy.
W Norwegii bardzo ceniony. - Parasollsopp – czubajka kania
Kapelusz jak parasol i smak jak z kurczaka. Dobrze przypieczona – pyszna! - Vokssopp (spiselige arter) – woskówki
Kilka gatunków nadaje się do jedzenia, ale uwaga – są trudne do rozpoznania. - Riddermusserong – gąska niekształtna
Mocno pachnie mąką, rośnie w dużych grupach – dobra do suszenia. - Engelkjeglesopp – lejkówka biała
Tylko dla zaawansowanych – mylna z trującymi, ale jadalna i delikatna w smaku.
Trujące – trzymajcie się od nich z daleka
- Giftslørsopp – ogólna nazwa dla różnych trujących gości.
Jeśli widzicie grzyba z tą nazwą, nie wkładajcie go do koszyka. - Rød fluesopp – muchomor czerwony
Klasyka trującego gatunku. Piękny, bajkowy i… bardzo niebezpieczny. - Grønn fluesopp – muchomor zielonawy albo muchomor sromotnikowy
Jeden z najgroźniejszych grzybów w Europie. Nigdy nie próbuj. - Hvit fluesopp – muchomor biały
Jeszcze trudniejszy do odróżnienia – trujący aż do kości. - Brun fluesopp – muchomor brązowy
Mało znany, ale równie toksyczny. - Spiss giftslørsopp – zasłonak rudy
Ma na sumieniu niejedną nerkę. Działa po cichu i podstępnie. - Panterfluesopp – muchomor plamisty
Bardzo podobny do czerwonego, ale bardziej toksyczny. Omijać szerokim łukiem. - Falsk kantarell – lisówka pomarańczowa
Łudząco podobna do kurki, ale niejadalna i może wywołać dolegliwości żołądkowe. - Svovelrik slørsopp – zasłonak siarkowy
Rzadki, ale bardzo toksyczny. - Rynket giftslørsopp – zasłonak pomarszczony
Kolejny zabójczy zasłonak. Omijać nawet z daleka.
ypisk norske sopper – Typowo norweskie znaleziska
- Stubbeskjellsopp – łuskwiak nastroszony
Często spotykany na pniach drzew. Norwegowie mają w stosunktu do niego mieszane uczucia. - Granmatriske – rydz świerkowy
Rodzime norweskie odkrycie – można jeść, ale trzeba dobrze znać. - Svovelriske – mleczaj siarkowy
Raczej nie do jedzenia, ale w Norwegii go spotkacie dość często. - Sandmorkel – piestrzenica olbrzymia
Technicznie jadalna po specjalnym przygotowaniu, ale w praktyce lepiej nie ryzykować. - Skjellpiggsopp – kolczak łuskowaty
Norweskie lasy są jego domem. Jadalny, ale rzadko zbierany.
Grzybowe słownictwo, ale nie grzyby
- en sopp – grzyb
- en soppkurv – koszyk na grzyby
- en sopplukking – grzybobranie
- en soppplukker – grzybiarz
- et sopphode – kapelusz grzyba
- en stilk – trzon grzyba
- en skogtur – wycieczka do lasu
- en hatt – czapka (grzyba)
- å høste sopp – zbierać grzyby
- en spissopp – jadalny grzyb
- en giftsopp – trujący grzyb
- en soppart – gatunek grzyba
- et soppsymptom – objawy zatrucia grzybami