Stopniowanie przymiotników w języku fińskim

Stopniowanie przymiotników w języku fińskim jest stosunkowo regularne, jednak różni się od zasad znanych z języków europejskich. W dzisiejszym wpisie poznasz zasady, jak je stosować!

W języku fińskim (podobnie jak w językach europejskich) przymiotniki mogą występować w  stopniu równym, wyższym oraz najwyższym.

1. Stopień równy – perusaste

Stopień równy to po prostu forma podstawowa przymiotnika, np.:

  • kaunis – piękny
  • nopea – szybki
  • halpa – tani.

Nie wymaga on żadnych dodatkowych końcówek ani zmian w budowie słowa.

2. Stopień wyższy – komparatiivi

Stopień wyższy tworzy się najczęściej poprzez dodanie końcówki -mpi do tematu przymiotnika. Przykłady:

  • kauniskaunimpi – piękniejszy
  • nopeanopeampi – szybszy
  • halpahalvempi – tańszy.

Warto zauważyć, że w niektórych przymiotnikach zachodzą drobne zmiany fonetyczne, np. halpahalvempi ze zmianą p → v. Zjawisko to nazywamy zmianą stopnia, szerzej pisaliśmy o nim tutaj. Obowiązuje ono zawsze w stopniu wyższym i najwyższym przy stopniowaniu przymiotników.

Temat/rdzeń przymiotnika może również być tworzony nietypowo, zależnie od tego, z jakim typem słowa (sanatyyppi) mamy do czynienia (np. w słowie ”kaunis” rdzeń zmienia się w ”kaunii-„).

Komparatiivi może być także używany w konstrukcjach z partykułą kuin (”niż”):

  • Hän on nopeampi kuin minä. – On jest szybszy niż ja.
  • Hän on pidempi kuin minä. – On jest wyższy niż ja.

3. Stopień najwyższy – superlatiivi

Stopień najwyższy tworzy się za pomocą końcówki -in, która również dołącza do tematu przymiotnika:

  • kauniskaunein – najpiękniejszy
  • nopeanopein – najszybszy
  • halpahalvin – najtańszy.

Superlatiivi często spotkamy w dłuższych frazach typu:

  • maailman kaunein kaupunki – najpiękniejsze miasto świata
  • paras ystävä – najlepszy przyjaciel.

4. Odmiana przymiotników w stopniu wyższym

Fiński odmienia przymiotniki we wszystkich przypadkach. Oznacza to, że zarówno forma -mpi, jak i -in podlega pełnej deklinacji. Np. przymiotnik ”nopea” odmienimy: ”nopeammassa”, ”nopeammasta”, ”nopeaan”, ”nopeammilta”, ”nopeimmassa”, ”nopeimmalle”, ”nopeimmat” itp.

5. Wyjątki

Tak, jak w innych tematach, w zmianie stopnia w języku fińskim zdarzają się również wyjątki. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze z nich:

hyvä – parempi – paras

pitkä – pidempi/pitempi – pisin

lämmin – lämpimämpi – lämpimin

Stopniowanie przymiotników w języku fińskim opiera się przede wszystkim na dwóch końcówkach: -mpi dla stopnia wyższego oraz -in dla najwyższego. Pomimo kilku nieregularności i zasad, o których należy pamiętać (zmiana stopnia, typy słów – sanatyypit), system jest dość regularny i po opanowaniu podstawowych zasad staje się intuicyjny. Nauka stopniowania to świetny krok do płynniejszego posługiwania się fińskim zarówno w mowie, jak i w piśmie 😀

A może chciał_byś zacząć uczyć się fińskiego „na poważnie”? Zapraszamy do zapisu na nasz kurs! Napisz do nas na biuro@mester.pl, by uzyskać pasującą dla siebie ofertę 🙂

Koniecznie zaobserwuj także mesterowe media społecznościowe – znajdziesz nas pod nazwą @mester_poznan <3

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *