Rzeczowniki utworzone od liczebników w języku szwedzkim
Rzeczowniki utworzone od liczebników w języku szwedzkim– co to takiego, jak je tworzyć i kiedy warto ich używać? Już wyjaśniamy!
Rzeczowniki utworzone od liczebników, nazywane też rzeczownikami odliczebnikowymi, to w polskim słowa takie jak jedynka, dwójka, trójka itp. Jak sama nazwa wskazuje, określają one liczby, ale w zdaniu funkcjonują jako rzeczowniki.
W szwedzkim też możemy takie rzeczowniki odliczebnikowe utworzyć. Dodajemy wtedy końcówkę -a do liczebnika. Wszystkie mają rodzajnik en i odmieniają się zgodnie z ogólnymi zasadami odmiany rzeczowników, np. (poniżej liczba pojedyncza nieokreślona – pojedyncza określona – liczba mnoga – mnoga określona):
- jedynka: en etta – ettan – ettor – ettorna
- dwójka: en tvåa – tvåan – tvåor – tvåorna
- trójka: en trea – trean – treor – treorna
Jeśli liczebnik kończy się już na -a, nic wtedy nie dodajemy, np.:
- czwórka – en fyra – fyran – fyror – fyrorna
- ósemka – en åtta – åttan – åttor – åttorna
A kiedy ich używamy?
Rzeczowniki utworzone od liczebników w języku szwedzkim możemy zobaczyć całkiem często, nie tylko w tych samych kontekstach, co w polskim. Widać to np. w zdaniach:
- Jag bor i en etta men vill flytta till en tvåa – mieszkam w jedynce, ale chcę przeprowadzić się do dwójki (kawalerka – mieszkanie dwupokojowe)
- Alla från trean kommer på resan – wszyscy z dwójki idą na wycieczkę (druga klasa)
- Jag brukar ta tjugan fem – zwykle jadę dwudziestką do domu (numer autobusa/tramwaju)
- De här fyrtioettorna är lite för stora – te czterdziestki jedynki są trochę za duże (rozmiar buta)
- Jag bor på sexan så jag brukar ta hissen – mieszkam na piątce, więc zwykle jadę windą (numer piętra)