Znaki interpunkcyjne w języku szwedzkim

Interpunkcja to ważna sprawa – nie tylko w polskim! Dlatego dzisiaj trochę o tym, jak nazwać znaki interpunkcyjne w języku szwedzkim.

Znaki interpunkcyjne w języku szwedzkim:

ett semikolon – średnik

ett kolon – dwukropek

tre punkter – wielokropek

ett utropstecken – wykrzyknik

ett frågetecken – pytajnik

en punkt – kropka

ett citattecken – cudzysłów

en komma – przecinek

ett bindestreck – dywiz

ett tankestreck – myślnik

Warto przy okazji wspomnieć, że znaki interpunkcyjne takie jak przecinek nie są w szwedzkim aż tak często używane, jak w polskim i np. przecinków zobaczymy raczej w szwedzkim tekście sporo mniej niż polskim. Nie muszą one stać m.in. przed zdaniami podrzędnymi, np. mówię, że jest ładna pogoda – jag säger att vädret är vackert, zastanawiam się, czy masz czas – jag undrar om du har tid, jestem wesoły_a, ponieważ mam dzisiaj wolne – jag är glad eftersom jag är ledig idag. Jak więc widać, polski jest pod kątem interpunkcji bardziej rygorystyczny.

Nie znaczy to jednak, że przecinki nie są ważne – różnica między takimi zdaniami jak chociażby vi ska äta, morfar (będziemy jedli, dziadku) i vi ska äta morfar (będziemy jedli dziadka) jest zasadnicza!

Mam nadzieję, że teraz znaki interpunkcyjne w języku szwedzkim i ich użycie nie będą już żadnym problemem!

Po więcej wiedzy o Skandynawii i językach skandynawskich zapraszamy na pozostałe mesterowe social media – Instagrama, Facebooka czy Youtuba.

Zachęcamy też do zapoznania się z naszą ofertą!

Kategorie wpisów