
Tryb rozkazujący w języku szwedzkim
W tym tygodniu nadszedł czas na gramatykę, bierzemy na warsztat tryb rozkazujący. Czasowniki w języku szwedzkim dzielimy na 4 grupy (tak zwane grupy koniugacyjne). Warto wiedzieć, że tryb rozkazujący jest też nazywany tematem czasownika. W zależności od tego do jakiej grupy należy dany czasownik, jego tryb rozkazujący może wyglądać w następujący sposób. Koniugacja 1 (czasowniki – ar)W tej grupie temat czasownika, a więc jego tryb rozkazujący jest jednocześnie bezokolicznikiem.W czasie teraźniejszym czasownik otrzymuje końcówkę – ar. att tala – bezokolicznik, mówić jag talar – czas teraźniejszy tala! – tryb rozkazujący (temat) att städa – bezokolicznik, sprzątać jag städar – czas teraźniejszy städa! – tryb rozkazujący (temat) Koniugacja 2 (czasowniki – er)W przypadku tej grupy tryb rozkazujący (temat) nie jest jednocześnie bezokolicznikiem czasownika. W czasie teraźniejszym czasownik ma końcówkę – er. att stänga – zamykać jag stänger – czas teraźniejszy stäng! – tryb rozkazujący (temat) att köpa – kupować jag köper – czas teraźniejszy köp! – tryb rozkazujący (temat) Można więc łatwo zauważyć, że tryb rozkazujący otrzymamy odcinając końcówkę -er od formy czasownika w czasie teraźniejszym. Warto też wspomnieć o takich czasownikach jak na przykład czasownik att köra – prowadzić auto. W czasie teraźniejszym czasownik ma formę – kör, nie dodajemy







