Szwedzkie tryby warunkowe
Co by było, gdyby… czyli jak działają szwedzkie tryby warunkowe i jak je tworzyć? Sprawdź najnowszy post!
Konditionalis 1
Konditionalis 1, czyli pierwszy tryb warunkowy, wykorzystujemy, kiedy mówimy o sytuacji hipotetycznej, możliwej do wyobrażenia w teraźniejszości lub przyszłości. Często odpowiada polskim konstrukcjom typu „gdybym miał…”, „zrobiłbym…”, „pojechałbym…”.
Najczęściej konstrukcja wygląda następująco:
om + preteritum → skulle + bezokolicznik
Na przykład:
Om jag var rik skulle jag köpa ett hus.
Gdybym był bogaty, kupiłbym dom.
Om han hade mer pengar skulle han resa jorden runt.
Gdyby miał więcej pieniędzy, podróżowałby dookoła świata.
Om jag bodde i Sverige skulle jag lära mig svenska snabbare.
Gdybym mieszkał w Szwecji, szybciej nauczyłbym się szwedzkiego
W pierwszej części mamy czas przeszły (var), ale nie oznacza on tutaj przeszłości. Służy do zaznaczenia, że sytuacja jest hipotetyczna.
W drugiej części pojawia się skulle + bezokolicznik.
Możemy również zamienić kolejność tych dwóch części zdania – powyższe przykłady mogą więc też brzmieć tak:
Jag skulle köpa ett hus om jag var rik.
Han skulle resa jorden runt om han hade mer pengar.
Jag skulle lära mig svenska snabbare om jag bodde i Sverige.
Konditionalis 2
Konditionalis 2, czyli drugi tryb warunkowy, może się wydawać dosyć skomplikowany, bo zawiera sporo elementów, ale też trzyma się dosyć podobnych schematów, co konditionalis 1. Stosujemy go, kiedy mówimy o hipotetycznej sytuacji w przeszłości – czyli o czymś, co się nie wydarzyło, ale wyobrażamy sobie, jaki byłby skutek, gdyby wydarzyło się inaczej.
Konstrukcja składa się z dwóch części:
om + hade + supinum → skulle ha + supinum
1. Warunek – „gdybym…”
W zdaniu podrzędnym używamy hade + supinum, czyli tak zwanego czasu zaprzeszłego – pluskvamperfekt:
- hade gjort – gdybym zrobił
- hade sagt – gdybym powiedział
- hade kommit – gdybym przyszedł
- hade vetat – gdybym wiedział
- hade haft – gdybym miał
itp.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o czasie zaprzeszłym (albo o czasie przeszłym), sprawdź inne posty na blogu!
2. Konsekwencja
W drugiej części pojawia się:
skulle ha + supinum
Na przykład:
- skulle ha gjort – zrobiłbym
- skulle ha sagt – powiedziałbym
- skulle ha kommit – przyszedłbym
- skulle ha blivit – stałoby się
- skulle ha varit – byłoby
Przykładowe zdania mogłyby więc brzmieć tak:
Om jag hade gjort det skulle det ha blivit bättre.
Gdybym to zrobił, byłoby lepiej.
Pierwsza część mówi o warunku, który nie został spełniony – tego nie zrobiłem. Druga część opisuje hipotetyczny skutek – w rezultacie byłoby lepiej.
Om jag hade vetat det skulle jag ha sagt något.
Gdybym o tym wiedział, coś bym powiedział.
Om vi hade åkt tidigare skulle vi ha kommit i tid.
Gdybyśmy wyjechali wcześniej, przyjechalibyśmy na czas.
Om hon hade studerat mer skulle hon ha klarat provet.
Gdyby więcej się uczyła, zdałaby egzamin.
Om jag hade haft mer pengar skulle jag ha köpt huset.
Gdybym miał więcej pieniędzy, kupiłbym ten dom.
Żeby wyjaśnić różnicę między konditionalis 1 i 2 możemy spojrzeć na ostatnie z przykładowych zdań. W wersji konditionalis 1 – om jag hade mer pengar skulle jag köpa huset – mówilibyśmy, że teraz nie mamy pieniędzy na kupno domu, a w wersji konditionalis 2 – om jag hade haft mer pengar skulle jag ha köpt huset – mamy już na myśli, że gdybyśmy kiedyś mieli więcej pieniędzy, wtedy byśmy ten dom kupili.