Znaki interpunkcyjne w języku norweskim

Dzisiejszym tematem będą znaki interpunkcyjne w języku norweskim. Jest to istotna część każdego języka pisanego, dlatego warto je znać.

Poniżej znajdziesz listę znaków interpunkcyjnych w języku norweskim:
  • et punktum – kropka
  • et utropstegn – wykrzyknik
  • et spørsmålstegn – pytajnik
  • et komma – przecinek
  • et anførselstegn – cudzysłów
  • en parentes – nawias
  • en apostrof – apostrof
  • et kolon – dwukropek
  • et semikolon – średnik
  • en bindestrek – myślnik
  • en understrek – podkreślenie
  • en skråstrek – ukośnik
  • en krøllalfa – małpa
  • et nummertegn – płotek
  • en prosent – procent

Użycie przecinka w języku norweskim różni się od użycia przecinka w języku polskim, dlatego chcemy przybliżyć ten temat.

Warto zapamiętać, że przecinek stawiamy zawsze przed men (ale), np. Jeg kommer fra Polen, men jeg bor i Norge. (Pochodzę z Polski, ale mieszkam w Norwegii).

Kolejną sytuacją, kiedy stawiamy przecinek, jest przed i po zdaniach wtrąconych, np. Per, som bor i andre etasje, skal være på festen. (Per, który mieszka na drugim piętrzę, będzie na imprezie.)

Przecinek stawiamy również po zdaniu podrzędnym, szczególnie wtedy gdy występuje ono na początku zdania złożonego, np. Hvis det ikke regner, skal vi på tur. (Jeśli nie będzie padać, pójdziemy na wycieczkę).

Pamiętaj o przecinku, kiedy coś wyliczasz, np. Jeg liker å jogge, reise og trene. (Lubię biegać, podróżować i trenować).

Znając znaki interpunkcyjne w języku norweskim, z pewnością łatwiej będzie Ci pisać maile i wiadomości w tym języku. Dodatkowo często używamy ich, gdy podajemy komuś nasz adres zamieszkania lub adres mailowy. Dlatego warto znać podstawowe znaki w języku norweskim.

Jak zawsze zapraszamy na naszego Instagrama, TikToka oraz YouTube. A może chcesz zapisać się na nasz kurs?

Kategorie wpisów